Mythes over GHRP-2

Rond GHRP-2 is een heuse mythologie ontstaan: het wordt een 'zacht alternatief voor groeihormoon', een 'natuurlijke stimulator' en een 'peptide zonder bijwerkingen' genoemd. De meeste van deze beweringen komen uit reclameteksten van producten 'voor onderzoek' en verhalen op forums. De redactie heeft de meest verspreide mythes verzameld en vergeleken met wat er werkelijk bekend is uit de wetenschappelijke literatuur.

Mythe 1: 'GHRP-2 is hetzelfde als groeihormoon'

GHRP-2 en somatropine worden vaak in één adem genoemd, waardoor velen de indruk krijgen dat het uitwisselbare stoffen zijn. In werkelijkheid zijn ze principieel van andere aard. Somatropine is het eigenlijke groeihormoon, een eiwit van 191 aminozuren. GHRP-2 is een kort synthetisch peptide van zes aminozuren, dat op zichzelf geen groeihormoon is.

GHRP-2 werkt als agonist van de ghrelinereceptor GHS-R1a in de hypofyse en de hypothalamus. Het zet de hypofyse ertoe aan het groeihormoon vrij te geven dat daar al is opgeslagen. Het effect hangt dus volledig af van hoezeer de hypofyse van de betreffende persoon in staat is te reageren.

De reactie van de hypofyse is niet overal gelijk: ze hangt af van leeftijd, lichaamsgewicht, tijdstip van de dag, voedselinname en de somatostatinespiegel. Zoals Ghigo en collega's (1997) opmerkten, neemt de reactie op secretagogen af met de leeftijd en bij obesitas. Daarom is de 'gelijkwaardigheid' van een bepaalde hoeveelheid GHRP-2 aan een hoeveelheid somatropine een verzinsel.

Nog een verschil is het werkingsprofiel. Na toediening van GHRP-2 stijgt het groeihormoonniveau snel en daalt het net zo snel weer. Deze impuls is kort, en het effect ervan op IGF-1 bij herhaald gebruik is bij gezonde mensen onvoldoende onderzocht.

Mythe 2: 'Stimuleert alleen je eigen hormoon, dus veilig'

De logica van deze mythe klinkt overtuigend: als GHRP-2 de eigen hypofyse alleen 'aanzet', zou het lichaam de norm zelf niet laten overschrijden. Maar de GHS-R1a-receptor beïnvloedt niet alleen de groeihormoonsecretie, en GHRP-2 is geen selectieve 'schakelaar' van één functie.

Al in vroege onderzoeken werd aangetoond dat GHRP-2 ook de niveaus van ACTH, cortisol en prolactine verhoogt. Bovendien stimuleert het de eetlust: in het onderzoek van Laferrère en collega's (2005) aten gezonde mannen na toediening van GHRP-2 meer voedsel.

GHRP-2 is op zichzelf geen natuurlijke stof. Het bevat niet-natuurlijke aminozuren in de D-vorm, waaronder D-β-naftylalanine, die niet in het menselijk lichaam worden aangemaakt. De term 'natuurlijk' is hier onjuist, ook al verloopt het uiteindelijke effect via het eigen hormoon.

Tot slot is de langetermijnveiligheid van herhaald gebruik bij gezonde mensen niet onderzocht. Bekende klasse-eigen risico's van ghrelinereceptoragonisten zijn onder meer een verhoging van de glucose en een verminderde insulinegevoeligheid, vochtretentie en gewichtstoename — deze gegevens zijn verkregen voor ibutamoren in het langlopende onderzoek van Nass en collega's (2008).

Mythe 3: 'Gegarandeerde spieren en vetverbranding'

In reclameteksten wordt aan GHRP-2 vaak een uitgesproken anabool en vetverbrandend effect toegeschreven. Er zijn echter geen klinische onderzoeken die een betekenisvolle toename van spiermassa of kracht bij gezonde getrainde mensen juist onder GHRP-2 aantonen.

Zelfs voor groeihormoon zelf zijn de gegevens over sportprestaties bescheiden. De systematische review van Liu en collega's (2008) in Annals of Internal Medicine liet zien dat somatropine bij gezonde mensen de vetvrije massa verhoogt, maar vooral door vocht, zonder een overtuigende verbetering van kracht of uithoudingsvermogen.

Wat vetverbranding betreft, wordt de situatie bemoeilijkt door de stimulatie van de eetlust. Een versterkt hongergevoel en een grotere voedselinname kunnen het lipolytische effect van groeihormoon volledig tenietdoen. Voor iemand op dieet is dat eerder een belemmering dan een voordeel.

• Wat bewezen is:GHRP-2 verhoogt kortdurend en krachtig het groeihormoonniveau in het bloed.
• Wat niet bewezen is:een betekenisvolle toename van spiermassa, kracht of vermindering van vet bij gezonde mensen.
• Wat bekend is over de risico's:invloed op cortisol en prolactine, toename van de eetlust, klasse-eigen metabole effecten.

Mythe 4: 'Een peptide voor onderzoek is hetzelfde als een geneesmiddel'

GHRP-2 is in de meeste landen niet als geneesmiddel geregistreerd. De enige officiële status heeft het in Japan, waar pralmoreline wordt gebruikt als diagnostisch middel om de groeihormoonreserve te beoordelen, en niet voor behandeling. Vrijwel alle GHRP-2 op de markt komt dus uit productie die niet onder farmaceutisch toezicht staat.

De aanduiding 'for research use only' betekent dat de fabrikant niet garandeert dat het product geschikt is voor toediening aan mensen. Steriliteit, endotoxinegehalte, de exacte hoeveelheid werkzame stof en de aanwezigheid van bijproducten van de synthese worden niet gecontroleerd.

Onderzoeken van antidopinglaboratoria die in beslag genomen peptideproducten analyseerden, hebben herhaaldelijk een afwijking van de opgegeven samenstelling gevonden: een te lage of te hoge hoeveelheid peptide, verontreinigingen of zelfs een geheel andere stof. De precieze cijfers hangen af van de specifieke partijen, maar het probleem zelf is gedocumenteerd.

Mythe 5: 'Peptiden worden bij de dopingcontrole niet gezocht'

Deze mythe is bijzonder schadelijk voor sporters. Groeihormoon-releasing peptiden, waaronder GHRP-2, worden expliciet genoemd in sectie S2 van de verboden lijst van WADA. Ze zijn altijd verboden — zowel in als buiten wedstrijdverband.

Antidopinglaboratoria beschikken al vele jaren over massaspectrometrische methoden om GHRP en hun metabolieten in de urine op te sporen. Overtredingen van de antidopingregels in verband met deze peptiden zijn in verschillende sporten vastgesteld.

De verantwoordelijkheid voor de aanwezigheid van een verboden stof in het lichaam ligt bij de sporter zelf, ongeacht onder welke naam het product werd verkocht. Een verwijzing naar het feit dat 'het slechts een peptide voor onderzoek was' ontslaat niet van sancties.

De redactie behandelt de vraag 'hoe vermijd je opsporing' niet en acht één standpunt juist: sporters die aan tests worden onderworpen, moeten geen enkele stof uit sectie S2 gebruiken.

Conclusies van de redactie

De meeste populaire opvattingen over GHRP-2 hebben geen wetenschappelijke basis. Het is geen groeihormoon, maar een stimulator ervan met een onvoorspelbare individuele reactie en invloed op andere hormonen.

De geclaimde voordelen voor spieren en afvallen zijn bij gezonde mensen niet bewezen, terwijl de risico's, in de eerste plaats de metabole, een biologische onderbouwing hebben. De kwaliteit van producten van de grijze markt wordt door niemand gegarandeerd.

Voor sporters is GHRP-2 een directe overtreding van de antidopingregels, die met laboratoriummethoden wordt opgespoord.

We raden je ook aan kennis te nemen van onze materialen over de ontdekkingsgeschiedenis van GHRP-2, over de invloed ervan op de koolhydraatstofwisseling en over de officiële medische indicaties voor dit peptide.

Literatuurlijst

1. Ghigo E, Arvat E, Muccioli G, Camanni F. Growth hormone-releasing peptides. Eur J Endocrinol. 1997;136(5):445–460.
2. Laferrère B, Abraham C, Russell CD, Bowers CY. Growth hormone releasing peptide-2 (GHRP-2), like ghrelin, increases food intake in healthy men. J Clin Endocrinol Metab. 2005;90(2):611–614.
3. Nass R, Pezzoli SS, Oliveri MC, et al. Effects of an oral ghrelin mimetic on body composition and clinical outcomes in healthy older adults: a randomized trial. Ann Intern Med. 2008;149(9):601–611.
4. Liu H, Bravata DM, Olkin I, et al. Systematic review: the effects of growth hormone on athletic performance. Ann Intern Med. 2008;148(10):747–758.
5. Sigalos JT, Pastuszak AW. The safety and efficacy of growth hormone secretagogues. Sex Med Rev. 2018;6(1):45–53.
6. Chihara K, Shimatsu A, Hizuka N, et al. A simple diagnostic test using GH-releasing peptide-2 in adult GH deficiency. Eur J Endocrinol. 2007;157(1):19–27.
7. World Anti-Doping Agency. Prohibited List, section S2: Peptide hormones, growth factors, related substances and mimetics. Montreal: WADA; актуальна редакція.